DEEL 5

Overgeven of Overgeven

“Wanneer je het volgende leest, kan ik je uit ervaring alleen dit vertellen:
Dit is mijn pad.

En als mijn ervaring, jouw pad, op 1 of andere manier op een positieve manier zou kunnen beïnvloeden,
dan is dat alleen een keus die jij! zelf maakt.”

In Lak'ech Ala K’in. (?)

Dennis (DenDen)

Wanneer ik mensen vertel dat het tijdens Ayahuasca (of andere ceremonies met natuurmedicijnen)  bijna gebruikelijk is dat mensen moeten overgeven (jep, in een emmertje) dan staan ze me al snel vreemd aan te kijken. Of krijg ik op de vraag: “Heb je wel eens gehoord van Ayahuasca?” als antwoord: “Das toch dat drankje waarvan je moet kotsen?”

Laat ik het voor eens en altijd op mijn beste manier uitleggen.

Stel.. je durft het proces om jezelf aan te pakken aan.. Je zet de stap om met één van deze  – tot je werkelijke zelf komende – medicijnen aan het werk te gaan (want geloof me, het is hard werken!) Dan ligt het maar net aan je eigen proces of je zult moeten overgeven.

We pakken het woordenboek er even bij (source) :

I overgeven

werkw.

Uitspraak: ovərxevə(n)]
Vervoegingen: gaf over (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen: heeft overgegeven (volt.deelw.)

je maaginhoud weer uitspugen

Voorbeeld: `Ik moest vannacht twee keer overgeven.`
Synoniem: braken

II zich overgeven

reflexief werkw.

Uitspraak: ovərxevə(n)]
Vervoegingen: gaf zich over (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen: heeft zich overgegeven (volt.deelw.)

de vijand laten weten dat je ophoudt met vechten

Synoniem: capituleren

Twee duidelijke vormen van overgeven dus.. En dat is precies waar het allemaal om draait. 🙂

Wanneer je jezelf moet ‘overgeven’ aan je vijand (lees: jezelf) zou je kunnen zeggen dat er iets in je zit wat je los mag laten. Alles wat je bellemert (om jezelf te zijn) heb jezelf gecreëerd. Alles – hoe zwaar ook – wat je in je leven hebt meegemaakt is jouw opdracht. Wanneer je jezelf in een dusdanige positie hebt gebracht dat je met het vraagstuk zit, “waarom ik”, dit is wat nodig is om te worden wie je bent of om te worden wie je kunt zijn.
Wanneer je in zelfmedelijden thuis op de bank gaat zitten (en ohh nu denk je natuurlijk, “jij hebt makkelijk praten”, maar laat het duidelijk zijn: Ook ik ben daar geweest!) dan wordt het tijd met jezelf aan de slag te gaan en zul je moeten loslaten. Dit kan op zo’n manier, dat wat vast zit in je, je eruit mag gooien. Dit dmv overgeven. En geloof me, dit is fijn! Overgeven op deze manier staat in geen vergelijking met overgeven wanneer je ziek bent, of teveel hebt gedronken.

Mijn vierde reis

En met deze inleidende tekst kom ik vanzelf bij de 13e in April, 13 April 2014. Mijn vierde reis en Stridje haar eerste begeleiding.

Het is best kort op elkaar zo, met de reis uit deel 4 (mijn derde) nog in het achterhoofd, om precies te zijn drie weken later mag ik weer! Het is nodig, ik voel de roep en hoe mooi is het om dit te ervaren met mijn grote liefde als begeleidster!
Op die vrijdag 21 april, moet ik helaas Jazz’y, een prachtige Ragdoll Poes laten inslapen.. Niervalen, het kan bijna geen toeval zijn dat ik juist die zondag mag reizen.

Met drie reizen achter me ben ik er inmiddels achter dat ik me makkelijk kan overgeven, hierdoor heb ik ook nog (steeds) niet hoeven overgeven. Ook gemerkt dat ik niet heel veel conflicten in mijzelf heb en zo laat Grootmoeder Ayahuasca mij regelmatig prachtige stukken zien met heel veel liefde! Want dat is waar je terecht kan komen in een oceaan van liefde!

Maar dit keer heb ik een zwaar stuk! En het is even lastig om mij daaraan over te geven. Wanneer ik begrijp wat ze mij wilt vertellen komt het in golven eruit. Lullig genoeg moet de (hoofd)begeleider zijn gitaarspel onderbreken om mij een teiltje aan te geven en klinkt het alsof ik met 100dB de ruimte vul met mijn gebrul. Maar wat een opluchting! En dan komt de boodschap binnen.. Ik ben letterlijk een iPhone.. En wat ik loslaat zijn App’jes. Teveel met je telefoon bezig, laat het los is de boodschap en zo luister ik trouw naar haar en gooi ik in die week erna bijna 50% van mijn App’jes van mijn telefoon. Zonder te aarzelen.

Wat was ik blij dat ik weer half kruipend op mijn bedje kon gaan liggen, na mijn
teil-concert, denkende: “zo, hehe dat is eruit” en daarna is het ook meteen een kwestie van weten, dat je werkelijk alles hebt losgelaten wat nodig was. Een diepe zucht hoor ik mezelf maken wanneer ik achterover op mijn bedje val.

Vanuit het niets – in de wereld van Ayahuasca, verschijnt daar Jazz’y en gaat ponteficaal op mijn borst liggen en kijkt me diep in de ogen aan. Ik ben wat verbaast, niet omdat Jazz’y zich laat zien in mijn reis – want dat zijn dingen die kunnen gebeuren in je reis – maar omdat ze niets ‘zegt’.
Jazz’y was zo’n poes die je de hele dag achterna liep en al miauwend zich de hele dag liet horen. Maar dit keer niets.. Stilte.. Maar wel een doordringende blik, waarbij ze me verteld: “Het is goed, je hebt de juiste keus gemaakt” Ondertussen rollen de tranen me nek in.. En voordat ze oplost in deze wereld, lijkt haar boodschap als vanzelfsprekend.
Luister eens meer naar wat andere te vertellen hebben.

Van origine ben ik nogal een ouwehoer. In mijn enthousiasme en scherpte, wil ik nog wel eens ergens doorheen, maar dit keer moest ik luisteren! Van Jazz’y, gewoon omdat het kan. En dat heb ik gedaan. Geluisterd naar iedereen die van zich liet horen tot aan het eind van de ceremonie. En wat heb ik veel geleerd!
Sinds die ene reis – mijn vierde reis – is dat luisteren velen malen beter geworden en mijn geduld. Deze reis was wederom zo leerzaam en zo’n cadeau, dat ik zonder dat ik er maar even over hoef na te denken hoe het ook alweer zat, dit achter elkaar uittyp.
… en was dit op het moment van typen 891 dagen geleden ..

Dank, Grootmoeder Ayahuasca!

Voor het eerst begeleiden… Het gebeurd in DEEL 6..

Dag lieve Jazz’y:

Zorgzaam en lief,
een doerak en een hartendief.

Met je intens blauwe ogen,
die van mij moet ik nu drogen

Even lekker kroelen, je laten liggen op mijn plekje,
of even zachtjes bijten in mijn arm, waarmee je wel zal bedoelen, ff doorgaan dENDen, gewoon met dat kleine bekje.

Zo zorgzaam dat je moeder moest spelen, van een ander haar nest,
en dat liet zij dan helemaal toe, natuurlijk!, want dan was jij op je best.

Ik ga het allemaal missen, maar het meest van alles, ga ik missen jouw unieke miauw!
Ik kwam thuis en en plaats van miauwen riep jij joehoeee, en rende jij de trap af… heel gauw.

Om dan bijna te zeggen: hèhè, waar bleef je nou!
Ik zal missen lieve Jazz’y echt ik hou van jou!

Dennis.

De Heilige Bron

Onze voorkeur gaat altijd uit naar even persoonlijk contact, om een eerste indruk te krijgen van met wie je te maken hebt.

© 2017 De Heilige Bron.

FACEBOOK